Timesharing

Rozwój usług turystycznych spowodował wykształcenie się w systemach prawnych państw europejskich nowego rodzaju umowy – tzw. timesharing’u. Celem tej umowy jest umożliwienie konsumentowi korzystania z nieruchomości (najczęściej apartamentu albo domu) położonej w atrakcyjnych turystycznie miejscowościach.

Istota timesharing’u sprowadza się do rozdysponowania nieruchomością na rzecz kilku osób bez przeniesienia prawa własności do nieruchomości na którąkolwiek z nich. Konsument zawierając umowę timesharing’u uzyskuje prawo do użytkowania lokalu w każdym roku w oznaczonym czasie.

Umowę timesharing’u zawiera się przynajmniej na okres trzech lat. Ustawa nakłada na przedsiębiorcę, z którym umowa jest zawierana, szereg wymogów informacyjnych. Umowa powinna zostać zawarta na piśmie pod rygorem nieważności. Konsument zawsze może odstąpić od umowy w terminie dziesięciu dni od doręczenia mu dokumentu umowy. Czyni się to składając przedsiębiorcy pisemne oświadczenie o odstąpieniu od umowy.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: